Μην παραμυθιαζόμαστε μεταξύ μας. Αυτό το πρωτάθλημα ποτέ δεν είχε το όνομα του Ολυμπιακού γραμμένο πάνω του. Ακόμη και να το πάρει, με θαύματα πλέον (τα οποία ο υπογράφων δεν πιστεύει για κανένα λόγο) και πάλι θα είναι από σπόντα. Και όχι επειδή είχε την απαιτούμενη ομάδα. Ο φετινός Ολυμπιακός βγάζει ερωτήματα παρόμοια με αυτά του χρέους της Ελλάδας: ποιος φταίει τελικά για το περπάτημα των παικτών; Η κυβέρνηση του Κετσπάγια ή του Ζίκο; Αλλά δεν είναι μόνο αυτό το πρόβλημα του φετινού Ολυμπιακού. Η ομάδα δεν έχει αμυντικό χαφ. Εν έτει 2010 παίζει περιμένει από τον Στολτίδη να κάνει αυτά που έκανε το 2005. Ο Ντουντού χώμα, ο Λεντέσμα δεν φτάνει, ο Μαρέσκα μέτριος. Τελειώνει η χρονιά και αριστερό χαφ δεν βρέθηκε ποτέ. Πού έψαχνε η διοίκηση; Σε λίστα με δεξιοπόδαρους; Και στο φινάλε δεν γίνεται να φταίνε πάντα οι προπονητές και οι παίκτες. Μέχρι τον Ιανουάριο η ομάδα έπαιζε με έναν επιθετικό. ΜΕ ΕΝΑΝ! Και το χειρότερο που μπορούν να κάνουν στον Πειραιά είναι να σταθούν στη διαφαινόμενη απώλεια του τίτλου. Το θέμα είναι τι θα γίνει από εδώ και πέρα. Πρέπει να ληφθούν αποφάσεις. Από τώρα. Από τον Απρίλιο, όχι πάλι τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Αν μπορεί η διοίκηση να κάνει και πάλι τον Ολυμπιακό φόβητρο των άλλων ας το πράξει. Διαφορετικά ας βγει να πει «δεν μπορούμε». Στο φινάλε, η ειλικρίνεια σώζει σχέσεις.

Μαν. Μιχ.